Over het IP-adres 192.168.0.0

Wat zijn privé-IP-adressen?

Stel je voor dat je in een heel groot appartementencomplex woont met meerdere tientallen zelfstandige wooneenheden. Ook al heeft het appartementencomplex een eigen adres, je kunt dat adres alleen niet echt gebruiken om post te ontvangen, omdat de postbode niet zou weten voor welk appartement de post bedoeld is. Wat je echt nodig hebt, is het adres van het appartementencomplex in combinatie met het nummer van je appartement.

Privé-IP-adressen lijken een beetje op appartementnummers. Ze maken het mogelijk dat meerdere met internet verbonden apparaten één enkel IP-adres delen (net zoals meerdere mensen in hetzelfde appartementencomplex kunnen wonen) en pakken zo het tekort aan IPv4-adressen aan.

Er zijn drie bereiken van privé-IP-adressen:

• 24-bits blok: 10.0.0.0 — 10.255.255.255
• 20-bits blok: 172.16.0.0 — 172.31.255.255
• 16-bits blok: 192.168.0.0 — 192.168.255.255

Zoals je kunt zien, behoort het IP-adres 192.168.0.0 tot het 16-bits blok van privé-IP-adressen, samen met 65.535 andere privé-IP-adressen.

In de praktijk werken privé-IP-adressen ongeveer als volgt:

Een router met een openbaar IP-adres verzendt en ontvangt gegevens van en naar het internet. De router gebruikt vervolgens een privé-IP-adres voor communicatie met apparaten in het lokale netwerk, waaraan ook privé-IP-adressen zijn toegewezen. Zo is het mogelijk dat veel apparaten één enkel openbaar IP-adres delen.

Privé-IP-adressen zijn vooral belangrijk geworden met de opkomst van het Internet of Things. Wanneer je een netwerkanalyzer zoals NetSpot gebruikt om draadloze netwerken te visualiseren, te beheren, problemen op te lossen, te auditen, te plannen en uit te rollen, kun je verwachten dat je ergens van enkele tot enkele tientallen draadloze netwerken ziet.

In werkelijkheid bevat elk netwerk dat je tegenkomt waarschijnlijk veel verschillende met internet verbonden apparaten die allemaal hetzelfde openbare IP-adres delen.

Maakt IPv6 privé-IP-adressen overbodig?

IPv6 is de meest recente versie van het Internet Protocol en het bevat 340, 282, 366, 920, 938, 463, 463, 374, 607, 431, 768, 211, 456 adressen. Onderzoekers schatten dat er ongeveer 7 * 1027 atomen in het menselijk lichaam zijn, wat betekent dat er 4.86 * 1010 IPv6-adressen zijn voor elk atoom in het menselijk lichaam. Hoe komt het dat er zoveel IPv6-adressen zijn? Omdat IPv6 een 128-bits adres gebruikt.

Theoretisch zou het mogelijk moeten zijn dat elk afzonderlijk met internet verbonden apparaat zijn eigen openbare IPv6-adres krijgt. Maar alleen omdat elk afzonderlijk met internet verbonden apparaat zijn eigen openbare IPv6-adres kan krijgen, maakt dat privé-IP-adressen niet overbodig.

Er zijn veel redenen waarom iemand een privé-IP-adres zou willen gebruiken in plaats van een openbaar adres, en het spreekt voor zich dat de Internet Engineering Task Force (IETF), die verantwoordelijk is voor de ontwikkeling van IPv6, dit begrijpt.

Er is bijvoorbeeld fc00::/7, dat is gereserveerd voor lokaal gebruik (en je kunt het zien als een alternatief voor reeksen zoals 198.168.0.0/16). Als je meer wilt weten over privé-IPv6-adressen, raden we je aan deze pagina te bezoeken, die de anatomie van een privé-IPv6-adres veel gedetailleerder uitlegt dan wij hier ooit zouden kunnen doen.